انتخاب میان سرور فیزیکی و مجازی به حجم کار، حساسیت سرویس، بودجه و نیاز به توسعه بستگی دارد. مجازی‌سازی امکان اجرای چند ماشین مستقل روی یک میزبان را فراهم می‌کند، اما جایگزین طراحی درست ذخیره‌سازی، شبکه و پشتیبان‌گیری نیست.
سرور فیزیکی چیست؟
سرور فیزیکی یک دستگاه مستقل با پردازنده، حافظه، دیسک و کارت شبکه اختصاصی است. سیستم‌عامل می‌تواند مستقیماً روی سخت‌افزار نصب شود. این معماری برای بارهای کاری دارای الزامات سخت‌افزاری خاص، برخی نرم‌افزارهای دارای محدودیت مجوز و سناریوهای حساس به تأخیر قابل بررسی است.
سرور مجازی چیست؟
در زیرساخت مجازی، نرم‌افزاری مانند VMware ESXi یا Hyper-V منابع یک یا چند میزبان را بین ماشین‌های مجازی تقسیم می‌کند. هر ماشین سیستم‌عامل و تنظیمات جداگانه دارد و می‌توان سرویس‌هایی مانند Active Directory، فایل‌سرور یا نرم‌افزار سازمانی را در ماشین‌های مختلف اجرا کرد.
مقایسه سرور فیزیکی و مجازی
| معیار | فیزیکی | مجازی |
|---|---|---|
| راه‌اندازی سرویس جدید | اغلب نیازمند آماده‌سازی سخت‌افزار یا سیستم‌عامل مستقل | معمولاً سریع‌تر با ساخت ماشین جدید |
| بهره‌برداری از منابع | ممکن است ظرفیت بلااستفاده بماند | امکان تجمیع چند سرویس روی یک میزبان |
| توسعه‌پذیری | وابسته به ظرفیت همان دستگاه | انعطاف‌پذیرتر، ولی همچنان محدود به منابع میزبان |
| خرابی سخت‌افزار | سرویس همان سرور را تحت تأثیر قرار می‌دهد | بدون طراحی HA، چند ماشین ممکن است هم‌زمان متوقف شوند |
هزینه واقعی کدام کمتر است؟
صرفاً قیمت خرید سرور معیار کافی نیست. هزینه برق، خنک‌سازی، مجوز نرم‌افزار، ذخیره‌ساز، بکاپ، نگهداری و زمان بازیابی را نیز حساب کنید. برای یک شرکت کوچک، تجمیع چند سرویس سبک روی میزبان مناسب ممکن است مقرون‌به‌صرفه باشد؛ در مقابل بار کاری سنگین یا نیازمند جداسازی سخت‌افزاری ممکن است انتخاب متفاوتی داشته باشد.
بکاپ و بازیابی در هر دو معماری
Snapshot ماشین مجازی جای Backup مستقل را نمی‌گیرد. نسخه‌های پشتیبان باید خارج از میزبان اصلی نگهداری و بازیابی آن‌ها دوره‌ای آزمایش شود. اگر تمام ماشین‌ها روی یک Datastore قرار دارند، خرابی ذخیره‌ساز می‌تواند چند سرویس را هم‌زمان مختل کند.
قبل از انتخاب چه مواردی بررسی شود؟
- مصرف CPU و RAM سرویس‌ها در زمان اوج بار
- ظرفیت، سرعت و افزونگی Storage
- پهنای باند شبکه و نیاز به VLANهای جداگانه
- زمان قابل‌قبول توقف سرویس و هدف بازیابی
- سازگاری سخت‌افزار، نسخه Hypervisor و مجوزها
- امکان افزایش ظرفیت در یک تا سه سال آینده
چه زمانی ترکیب دو روش بهتر است؟
بسیاری از سازمان‌ها از معماری ترکیبی استفاده می‌کنند: سرویس‌های عمومی روی ماشین مجازی اجرا می‌شوند و بارهای کاری خاص روی سرور اختصاصی باقی می‌مانند. تصمیم نهایی باید پس از ارزیابی فنی و آزمون ظرفیت گرفته شود.
خدمات مرتبط
برای طراحی زیرساخت، خدمات مجازی‌سازی VMware و برای بررسی سخت‌افزار تأمین و خرید سرور را ببینید.
سرور مجازی در این مقایسه با VPS اینترنتی فرق دارد
موضوع این مقاله انتخاب معماری زیرساخت شرکت است؛ منظور از ماشین مجازی، سرویس اجراشده روی میزبان مجازی‌سازی است. اگر قصد خرید VPS از ارائه‌دهنده دارید، محل داده، سطح مدیریت، منابع توافق‌شده و امکان بکاپ را نیز جدا ارزیابی کنید. تصمیم درباره معماری داخلی را صرفاً از نام یک پلن اینترنتی نگیرید.
نمونه پرسشنامه تصمیم برای مدیر شرکت
فهرست سرویس‌ها، مسئول هر سرویس، ساعات حساس، نیاز توسعه و زمان قابل‌تحمل توقف را بنویسید. سپس دو پیشنهاد را با سطح بازیابی و مسئولیت نگهداری یکسان مقایسه کنید. این کار روشن می‌کند صرفه‌جویی اولیه با هزینه‌های بعدی جابه‌جا نشده باشد. برای ادامه، عوامل هزینه مجازی‌سازی و مراحل راه‌اندازی سرور سازمانی را ببینید.